نور گرم و تازه‏ای از خواستن، آینه چشم‏ها را به هم پیوند می‏زد. انگشت اشاره پیرمرد عارف شهر، انتهای سرسبز جاده‏ای را نشان می‏داد که رویای شیرین ملت بود.
«جمهوری اسلامی»، پیوند میان رأی و اراده مردم، با جهان‏بینی اسلام بود. قندیل افسانه‏ای قدرت غرب، تاب ایستادن در برابر آفتاب ایمان و عقیده ملت را نداشت.
دوازده روز از حضور شاداب بهار گذشته بود که سرانجام، جوانه شانزده سال رنج و پایمردی، سر از خاک میهن برداشت و رأی «آری» ملت، ضامن بقای «جمهوری اسلامی» شد.

دوازدهم فروردین را زیر بارانی از یکپارچگی و اتحاد، قدم می‏زنیم و سربلندی وطن را بر فراز رنگین‏کمان آزادی، به جشن می‏نشینیم.

روز جمهوری اسلامی ایرانتعرفه انتخابات